Kastelen Salento
Het schiereiland van Salento is door eeuwen heen beschouwd als ‘de poort van Italië'. In dit grensgebied hebben de historische gebeurtenissen en de geografische ligging van het land invloed gehad op de ontwikkeling van Salento.
Dit leidde tot de creatie van ingewikkelde verdedigings-systemen, die we nu kennen als kastelen en forten. Ter bescherming werden de kastelen door grote stenen blokken omgeven.
Na de val van de Romeinse overheersing zijn deze kastelen overgenomen, en kan men nu alleen de overblijfselen terug vinden in de plaatsen: Vaste en Muro.
In de stad Otranto werd in de jaren 1485 – 1498 het kasteel Castello Aragonese gebouwd. Het kasteel was omringd door een grote gracht en had drie cilindervormige torens. Tijdens de Spaanse bezetting werden bijna alle kastelen opnieuw opgebouwd en versterkt.
Bijzondere aandacht verdient het kasteel van Acaya. Dit is een klein plaatsje en ligt op 11 km afstand van Lecce. Dit kasteel werd opgericht door Alfonso van Acaya tussen 1496 en 1506, en werd in 1521 uitgebreid en versterkt door Gian Giacomo.
IHet kasteel Melendugno heeft een stervormig grondplan waarvan het origineel uit de 17e eeuw dateert. Het kasteel werd destijds uitgebreid door de Baronnen van Ameli, en wordt nu bewoond door nonnen (stigmatiche).
Het kasteel Andrano werd in de 13e eeuw opgericht door de familie Spinola. Het kasteel kent een vierkant grondplan en heeft één grote ronde toren.
Het kasteel Depressa is, met zijn twee grote torens, de gallerij en de trap, na de reconstructie in 1548, omgebouwd tot een landbouwbedrijf.
De Turken hebben, zoals vele andere monumenten in Salento, een groot deel van dit kasteel verwoest. In de 14e eeuw is het gereconstrueerd door de familie Galloni, maar op de muren kan men nog steeds de verticale gleuven zien, waar de kettingen van de ophaalbrug waar de kettingen van de ophaalbrug zijn langs geschuurd.
Het kasteel Tutino (een deel van Tricase) met de met de opvallend bescheiden afmeting) is in 1580 gebouwd door de leenman Luigi Trane. Tot voor kort kon men nog het originele interieur van de prins bezichtigen, zoals de zitplaatsen en de troon.
Het kasteel Caprarica is buitengewoon aansprekend door de speciale structuur van de wandbekleding en de geelachtige kleur van de muur. Het kasteel kent een vierkant grondplan met vier cilindervormige torens op de hoeken. Bovenaan de poort bevinden zich nog drie gaten in het beton, die destijds gebruikt werden om verdedingsmiddelen naar beneden te gooien ter bescherming tegen de vijand.
Het kasteel Lucugnano heeft een zware vierkante toren met een gekanteelde bovenbouw. Dit kasteel is in de 16e eeuw gebouwd in opdracht van de familie Castrina Scandeberg, en is daarna overgenomen door de familie Capace. Het kasteel Alessano, met zijn 15e eeuwse façade, is opgericht door de familie Conzaga. Samen met het aangrenzende Paleis van Sangiovanni domineren zij het omliggende gebied.
Het kasteel Morciano is opgericht door Guglielmo VI di Brienne rond de eerste helft van de 14e eeuw. Het kasteel heeft een vierkant grondplan versterkt met cilindervormige torens op elke hoek. Eén van de torens heeft nog zijn originele vorm behouden, een andere toren heeft echter plaats moeten maken voor een kapel, en de overige twee zijn in de loop der tijd verwijderd. Het kasteel was versterkt met betonnen balken en voorzien van grote verticale schietgleuven.
Het kasteel Ugento heeft een plattegrond in de vorm van een trapeze en had op elke hoek een toren, want twee van deze torens bestaan helaas niet meer. Het kasteel Supersano is opgericht door twee generaals van Karel V. Dit vond plaats in 1528 na de veldslag, bij de huidige begraafplaats, aan de rand van de heuvel. Hier bevond zich ook het kerkje Vittoria, waarvan het altaar destijds is overgebracht naar de basiliaanse grafkelder. Tegenwoordig behoort het tot de familie d'Amore.
Het kasteel Ruffano is gebouwd op een prachtig plein, waar ooit een middeleeuws fort heeft gestaan.
Het kasteel Casarano wordt beschouwd als het grootste kasteel van Salento. De voorkant van het kasteel heeft een breedte van 120 meter en is gebouwd met de typische steen uit Salento, genaamd Carparo. Carparo werd al in de 15e eeuw gebruikt voor de contructie van torens en kastelen. Het kasteel Parabita behoorde tot de familie Castrista. Aan de voorkant hangt nog het familiewapen van de familie Ferrari, die reeds in de 18e eeuw in het kasteel woonden.
Het kasteel Gallipoli is in de 16e eeuw gebouwd, op de plaats van het huidige huis van Anjou, dat destijds is gebouwd op een Byzantijns fort. Het kasteel Nardò heeft amandelvormige torens. Tegenwoordig bevindt zich hier het gemeentehuis. Het kasteel Corigliano D'Otranto heeft een vierkante plattegrond, heeft vier torens op elke hoek en is omringd door een slotgracht. In totaal heeft het kasteel een oppervlakte van ongeveer 730 vierkante meter. Veel decoraties uit de tijd van de Barok zijn toegevoegd in de periode 1500- 1600. Het kasteel Copertino is gesticht tussen 1530 en 1540 door Evangelista Menga, en wel op de resten van een middeleeuwse stad. Het kasteel heeft een poort uit de tijd van de renaissance, die oorspronkelijk als triomfboog bedoeld was.
Het kasteel Castro staat op de overblijfselen van een rots en laat een goed voorbeeld zien van de middeleeuwse architectuur. In de plaats Santa Maria al Bagno wordt dit kasteel ook wel ‘de vier kolommen' genoemd, maar veel van deze zestiende-eeuwse kolommen zien we helaas niet meer terug.
Als laatste hebben we nog het kasteel van Lecce, dat gebouwd is in opdracht van Karel V. Het kasteel heeft een plattegrond van een trapezium, dat gescheiden wordt door een binnenhof van opmerkelijke architectuur.
Amo il Salento
mi manca sampre come il primo giorno che sono arrivata
se non parli,anche loro non fanno nulla
Salento
